Bilim kurgu sinemalarının ve romanlarının vazgeçilmez ögesi olan solucan delikleri hakkında bildiğimiz her şey kökten değişebilir. Yıllardır uzayda yıldızlararası seyahat için kestirme yollar yahut vakit makineleri olarak hayal edilen bu yapıların, aslında uzayda bir tünel fonksiyonu görmediği ortaya çıktı. Yeni bir araştırma, solucan deliği kavramının gerisindeki matematiksel yapılar olan Einstein-Rosen köprülerinin, uzaydan fazla vaktin iki zıt istikameti ortasındaki temasları temsil ettiğini öne sürüyor.

Solucan Delikleri Uzay Tüneli Değil Vakit Köprüsü Olabilir

Classical and Quantum Gravity mecmuasında bu hafta yayımlanan dikkat cazip makalede, astrofizikçi Enrique Gaztañaga ve takımı, Albert Einstein ile Nathan Rosen’in 1935 tarihli özgün çalışmalarını tekrar yorumladı. Araştırmacılara nazaran, tanınan kültürdeki solucan deliği algısı, fizikçilerin asıl niyetinin yanlış anlaşılmasından kaynaklanıyor. Einstein ve Rosen’in asıl çözmeye çalıştığı bulmaca uzay seyahati değil, kuantum alanlarının bükülmüş uzay-zamanda nasıl davrandığıydı.

Portsmouth Üniversitesi’nden Profesör Gaztañaga, Einstein-Rosen köprüsünün uzayda bir geçit değil, uzay-zamanda bir ayna misyonu gördüğünü belirtiyor. Fizikçi Sravan Kumar ve João Marto’nun fikirleri üzerine inşa edilen bu çalışma, temel fizik maddelerindeki simetriyi ciddiye alıyor. Bu yasalar geçmiş ile gelecek ortasında bir ayrım yapmıyor. Her iki vakit istikameti de denklemlere dahil edildiğinde, bu köprüler geçilebilir tüneller olarak değil, matematiksel bir mecburilik olarak ortaya çıkıyor.

Ekip, bu teoriyi destekleyen somut gözlemsel ispatlar da sunuyor. Kozmik mikrodalga art planındaki birtakım anormallikler, standart varsayımlara kıyasla bu yeni model altında istatistiksel olarak 650 kat daha olası görünüyor. Ayrıyeten bu yeni yorum, fizikçileri uzun müddettir meşgul eden kara delik bilgi paradoksuna da mümkün bir tahlil sunuyor. Stephen Hawking’in öne sürdüğü bilginin yok olması fikrinin tersine, yeni çerçeveye nazaran olay ufkundan geçen bilgi kaybolmuyor, yalnızca zıt vakit tarafında evrimleşmeye devam ediyor.

Araştırma, Büyük Patlama’nın mutlak bir başlangıç olmayabileceğini, bunun yerine kozmik evrimin vakit açısından bilakis çevrilmiş iki evresi ortasında bir kuantum geçişi olabileceğini öne sürüyor. Bu bakış açısına nazaran cihanımız, bir üst kozmosta oluşan bir kara deliğin içinde var olabilir. Gaztañaga’nın da belirttiği üzere, bu çalışma galaksiler ortası kestirme yollar yahut bilim kurgu şekli vakit seyahatleri vaat etmiyor. Bunun yerine, uzay-zamanın zıt vakit istikametleri ortasındaki dengeyi içeren çok daha derin ve dengeli bir kütleçekim resmi sunuyor.

Evrenin yapısına ve oluşumuna dair ezber bozan bu teori hakkında siz ne düşünüyorsunuz? Sizce kara delikler nitekim öteki bir vakit boyutuna açılan kapılar olabilir mi? Yorumlarınızı bekliyoruz.